De Databankenwet verleent de producent van een databank bescherming tegen het zonder zijn toestemming opvragen en hergebruiken van substantiële delen van zijn databank. Het recht op een databank ontstaat in beginsel op het moment waarop de databank is voltooid.

De wet omschrijft een databank als:

een verzameling van werken, gegevens of andere zelfstandige elementen:

  • die systematisch of methodisch geordend zijn;
  • die afzonderlijk met elektronische middelen of anderszins toegankelijk zijn en,
  • waarvan de verkrijging, de controle of de presentatie van

de inhoud in kwalitatief of kwantitatief opzicht getuigt van een substantiële investering.

Die substantiële investering moet gericht zijn op het maken van die databank. Een investering die primair gericht is op iets anders dan het maken van een databank levert geen beschermde databank op. Als de databank een afgeleide is van een andere databank, kan deze spin-off ook beschermd zijn. De eis is dan wel dat de andere databank dan ook een beschermde databank is.

Vragen?  Neem contact op met Annelies ten Hove: